Logo Paswoord

Studenten in het pelotonDe bollebozen van het peloton

De combinatie ligt niet voor de hand, maar toch neemt hun aantal toe: gediplomeerde profrenners of fietsende studenten. Het ultieme voorbeeld? Guillaume Martin, het Cofidisspeerpunt dat zich velosoof mag noemen. Inderdaad, een filosoof die momenteel op de derde plaats van het Tourklassement  diep nadenkt over een mogelijke podiumplaats.

Guillaume Martin
De filosoof

De meest opvallende studentikoze Tourverschijning is de Fransman Guillaume Martin. De voorlopige derde in de algemene rangschikking is een fietsende filosoof, kortweg velosoof. Hoewel zijn omgeving en zelfs zijn proffen hem indertijd aanraadden om te kiezen, realiseerde doorbijter Martin beide dromen: hij werd profrenner én filosoof. “Feitelijk liggen die twee kwaliteiten erg ver van elkaar”, zegt Martin, die zijn bijzondere passies neerschreef in het boek ‘Socrates op de fiets’. “Filosofie kijkt misprijzend neer op sport, omdat het een ‘menselijke trivialiteit’ is die draait rond plezier en vertier. Omgekeerd nemen sporters zelden de moeite om hun bezigheden eens met andere ogen te bekijken. Maar beide beelden moeten dringend bijgesteld worden. Het idee dat sporters niet kunnen nadenken, is net zo ridicuul als de gedachte dat intellectuelen alleen maar met hun hoofd in de wolken leven.”

Het is net die dualiteit die ook al speelde bij Martins studiekeuze. Zijn ouders vonden dat wielrennen geen ernstige keuze, terwijl hun intellectueel begenadigde zoon zichzelf ook graag fysiek uitdaagde. Martin: “Dat competitieve zat er altijd in. Ik ben opgegroeid in Normandië en had een fietsparcours in de buurt. Iedere dag opnieuw probeerde ik mijn tijd te verbeteren. Ik wil altijd winnen en wat dat betreft sluit ik aan bij filosoof Friedrich Nietzsche. Die schreef ‘Ik roep u niet op tot vrede maar tot overwinning’, en dat is ook exact wat een topsporter drijft. Hij wil winnen. De Olympische gedachte ‘Deelnemen is belangrijker dan winnen’ is eigenlijk een hypocriet uitgangspunt, omdat geen enkele sporter zo effectief denkt.”

Met zijn bijzondere inzichten lanceert hij binnen het peloton al wel eens gevleugelde uitspraken. Vorige week liet hij nog het volgende optekenen: “Renners zijn geen machines, tenzij ze journalisten te woord moeten staan want die vragen allemaal hetzelfde.” Oké dan…

Ben Hermans
De biomedicus

De Limburgse trots in deze Tour wordt gedragen door Ben Hermans, zaterdag nog knap zesde in Loudenvielle. In een vorig leven scoorde hij het diploma van ‘bachelor in de biomedische wetenschappen’ aan de Universiteit van Gent. “Maar dat is wel al heel lang geleden” lacht de Diepenbekenaar. “In 2008 was ik net begonnen aan mijn masterjaren, toen ik een contract kon ondertekenen bij Topsport Vlaanderen. Vrij snel zag ik het onmogelijke van de combinatie in en sloot ik mijn studies af. Het is straf dat een Tiesj Benoot bijvoorbeeld die combinatie wel kan maken. Er zijn er heel wat die het proberen, maar weinig die erin slagen. Tijdens mijn bachelorjaren was ik voor 99% student en voor 1% renner. Ik wilde doodgraag profrenner worden, maar dat leek me op dat moment onmogelijk. Tijdens de examens in januari trainde ik bijvoorbeeld niet, terwijl mijn ploegmakkers dan op stage waren. Daardoor begon ik altijd met een fikse conditionele achterstand aan het seizoen. Trainen deed ik voor en na de les- en blokuren. Het gebeurde wel eens dat ik om 4 uur ’s ochtends opstond voor een duurtraining van vijf uren, om daarna naar de les te gaan. In alle vroegte en duisternis dus, maar de wegen waren wel vrij (lacht).”

Boeiende kennis

Hermans maakte tijdens zijn wielercarrière al flink gebruik van zijn biomedische kennis. “Dat is logisch natuurlijk”, gaat hij verder. “Er zijn zoveel raakvlakken: het fysiologische, het nutrionele (de voeding nvdr), het hormonale, de genetica,… Door mijn studies ken ik best veel van voedings- en dieetleer en vooral wat ik wel of niet moet doen. Je krijgt of je leest al wel eens foute adviezen, maar die kan ik dan counteren met de wetenschappelijk opgebouwde kennis die ik aan de UGent verzamelde. Ik word er wel eens over aangesproken door collega’s in het peloton, maar uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen coach en begeleiders waar hij in gelooft. Zo heb ik ook wel wat ideeën over het correcte gebruik van hoogtekamers, maar daar komt men maar eens voor langs na mijn carrière.” (lacht)

Komt er nog een master?

“Neen”, grapt Hermans meteen. “Momenteel is er geen haar op mijn hoofd dat nog aan studeren denkt. Het kriebelt echt niet meer. Ik wil vooral koersen en nog een volgend profcontract versieren. Ik ben van mening dat je nadien best iets doet waarin je veel ervaring hebt en voor mij is dat de wielrennerij. Ik heb er nog niet al te veel over nagedacht eerlijk gezegd, maar het is best mogelijk dat ik mijn diploma biomedische nog kan inzetten in combinatie met het peloton. We zien wel.”

Tiesj Benoot
De econoom

Je moet het maar doen: tijdens je beste jaren als wielrenner en ook nog studeren. Het is exact wat Tiesj Benoot doet. Aan de Universiteit van Gent volgt hij een afstandscursus economie. Benoot: “Ik hoef me niet op te laden voor mijn studies. Ik kan op een trainingsdag makkelijk nog anderhalf uur studeren. Op die manier hoop ik een studie van vier jaren op acht jaren af te ronden. Studeren helpt me om het wielrennen te relativeren, maar tegelijk zijn er ook raakvlakken. Zo moest ik tijdens mijn opleiding een business plan opstellen. Dat heb ik dan maar gemaakt van mijn toenmalige ploeg, Lotto-Soudal.”

Domenico Pozzovivo
De bedrijfseconomist én sportwetenschapper

De eeuwige student lijkt hij wel, Domenico Pozzovivo. Hij is ondertussen 38 jaar maar hij blijft studeren. In het peloton wordt hij ‘De dokter’ genoemd omdat hij een aantal jaren geleden nog begon aan een opleiding sportwetenschappen. Pozzovivo: “Ik heb nu wel een diploma bedrijfseconomie, maar ik wil niet stoppen. Ik wil doorgaan met leren. Ik geniet ervan. Vroeger was het moeilijker om soms kopman te zijn in een koers en tegelijkertijd te studeren. Dat is nu anders. Ik weet wanneer ik moet koersen en wanneer ik kan studeren.”

———————————————–

En ook naast het Tourpeloton rijden er nog knappe koppen rond…

Tim Wellens, de energietechnoloog

Tim Wellens zit niet in deze Tour door een zware valpartij tijdens een training. Dat neemt niet weg dat de Truienaar trots het diploma van ‘energietechnologie’ kan voorleggen. Wellens: “Meer nog. In 2014 mocht ik mijn stage zelfs lopen bij Ridley, waar ze op dat moment begonnen met de bouw van hun windtunnel. Ik focuste me daarbij op lichtpunten, dikte van elektriciteitsleidingen enz. Het was een win-winsituatie: ik heb via mijn stage en thesis kunnen meewerken aan de windtunnel waar ik uiteindelijk zelf vaak mijn fietspositie ga testen.”

Jan Bakelandts, de bio-ingenieur
De renner van Circus-Wanty Gobert was als jongeling erg beloftevol in het peloton maar kreeg af te rekenen met een zware valpartij. Pas op dat moment werd het diploma van bio-ingenieur de eerste optie. Na het behalen daarvan brak hij uiteindelijk toch door met onder andere een ritzege en geel in de Tour van 2013.

Adam Hansen, de computerprogrammeur.
Deze kilometervreter is niet alleen recordhouder in het aantal grote rondes, maar hij heeft een universitair diploma al computerprogrammeur. Tussendoor ontwikkelde hij ook carbon raceschoenen en recent nog een carbon mondmasker. Een alleskunner dus.

Link: https://www.hbvl.be/cnt/dmf20200906_98067709

Menu